Ha!art

HA!ART - rozpoczął działalność w 1999 roku w Krakowie jako pismo studentów UJ. Pismo przeszło stopniową ewolucję od magazynu interdyscyplinarnego (literatura, komiks, teatr, muzyka, film, media) do pisma młodoliterackiego z zacięciem antropologiczno-socjologicznym. Obecnie sztuka i idee socjokulturowe oraz polityczne stanowią najważniejsze obszary działania lewicującego HA!ARTu.

Literatura pojawia się ze względu na pierwotny charakter pisma i nieustanną wiarę w uzasadnioną promocję młodych, poszukujących swojej trybuny, twórców. Dlatego jednym z organów krakowskiej alternatywy pozostaje wydawnictwo Koporacja HA!art - często prezentujące swoich autorów w wywiadach, szkicach i esejach, wydające serię poezji i prozy, liczącą już ponad 50 pozycji.

Specjalnością HA!ARTu są duże przekrojowe eseje (np. Recycling Michała Witkowskiego, Europa Igora Stokfiszewskiego) oraz działy tematyczne (np. sztuka nowych mediów, street art, literatura zaangażowana, camp, literatura polityczna, literatura gejowska i lesbijska, avant-pop, liternet, minimalizm, kino azjatyckie, "roczniki siedemdziesiąte"). HA!ART w każdym numerze zmienia swoją identyfikację wizualną (logotyp, układ działów i oprawę graficzną), dążąc do zbudowania nieświadomości marki.

- interdyscyplinarny magazyn kulturalno-artystyczny ukazuje się od maja 1999 r. jako drukowany kwartalnik i od września 2001 r. jako internetowy miesięcznik. "Ha!art" to pismo o nowej kulturze: zajmujemy się przede wszystkim literaturą, filmem, nowymi mediami, kulturoznawstwem i religioznawstwem, a także muzyką, komiksem, teatrem, sztukami plastycznymi. Staramy się drukować teksty autorów, którzy wykazują się sporą wiedzą interdyscyplinarną. Pismo uznawane jest za jedno z najważniejszych mediów programowo prezentujących twórczość młodych ludzi w Polsce, stanowi także o obrazie młodego Krakowa (jeden z numerów nosił tytuł "Kraków potrzebuje świeżej krwi!").

We wszystkich omówieniach podkreśla się bądź polemizuje ze stwierdzeniem,że "Ha!art" to pismo formacyjne dla ludzi urodzonych w latach 70. Sami redaktorzy jako największą inspirację i punkt odniesienia uważają inny krakowski periodyk - "bruLion", który promował autorów starszych o dekadę. W 2005 roku nakładem korporacji ha!art opublikowana została monografia pisma "bruLion".

Bezpośrednio z kwartalnikiem kojarzone są takie słowa-klucze:
- "roczniki siedemdziesiąte" - głównie dzięki organizowaniu festiwali młodej literatury oraz wydaniu książki Tekstylia. O "rocznikach siedemdziesiątych" (Marecki, Stokfiszewski, Witkowski)
- "liternet" - pismo jako jedno z pierwszych podjęło temat "literatura i nowe media", zorganizowane zostały dwie sesje naukowe na ten temat oraz wydane dwie książki, "Ha!art" jest także wydawcą powieści hipertekstowej Radosława Nowakowskiego
- "gej/les" - w piśmie kilkakrotnie drukowane były teksty na temat literatury gej/les, w 2005 roku wydana została powieść "Lubiewo" Michała Witkowskiego uznana za największe wydarzenie literatury gejowskiej w Polsce
- "dezerterzy społeczeństwa konsumpcji" - pismo jest także mocno określone światopoglądowo jako kontestujące nową polską rzeczywistość drapieżnego kapitalizmu i hiperkonsumpcji, co szczególnie widoczne jest w zaangażowanych, programowych tekstach redaktora Jana Sowy (np. Sezon w teatrze lalek czy System konsumpcji czyli o co gramy) czy w preferowanej literaturze (np. twórczości Sławomira Shutego, najciekawszego twórcy kojarzonego z pismem).

Specjalnością "Ha!artu" są duże przekrojowe eseje (np. Recycling Michała Witkowskiego, Europa Igora Stokfiszewskiego) oraz działy tematyczne (np. o literaturze gejowskiej, lesbijskiej, avant-popie, literaturze internetu, cyberpunku, literaturze zaangażowanej, postneolingwizmie, warszawskiej scenie internetowej, kinie azjatyckim, liberaturze, czasopismach, katolicyzmie oraz o prozie i poezji "roczników siedemdziesiątych").

W każdym numerze ukazuje się cykl "Polityka Autorska", w którym prezentowani są ciekawi i (jeszcze) mało znani "intermedialni" autorzy, realizujący się za pomocą wielu mediów (szerzej zostali omówieni Sławomir Shuty, Marcin Cecko, Karolina Kowalska i Janek Simon, Katarzyna Bazarnik i Zenon Fajfer, Piotr Siwecki, Radosław Tereszczuk, Małgorzata Gryglicka-Dawidek, Michał Witkowski, grupa Pif-Paf).

Do czerwca 2005 r. ukazało się 20 numerów pisma (od 100 do 216 stronic formatu A4) najczęściej w nakładzie 1500 egz. (obecnie nakład wynosi 2500 egz). Przez pięć lat (1999-2004) redakcja pisma mieściła się w niewielkim pokoju (7 m2) akademika "Żaczek", obecnie znajduje się na krakowskim Podgórzu. Pod kątem opracowania graficznego oraz składu "Ha!art" jest pismem tradycyjnym; pierwsze numery (głównie ze względu na brak pieniędzy) były wydawane niestarannie, następnie poziom opracowania graficznego się podniósł (od tej strony współpracowali z nami m.in. Zalibarek, Endo, Marcin Maciejowski, Karolina Kowalska, Janek Simon, Rafał Borcz, Bogusław Bachorczyk, Zenon Fajfer, PIO, Sławek Shuty, Anna Ostoya, Małgorzata Gryglicka-Dawidek i grupa Pif-paf). Wszystkie etapy przygotowania pisma (od zebrania materiałów po DTP) staramy się robić sami; autorzy tekstów nie pobierają za nie honorariów, pieniądze gromadzone z dotacji oraz ze sprzedaży pisma są przeznaczone na naświetlenie, druk, transport i prowadzenie księgowości oraz szereg opłat.